Urodził się 4 lutego 1944 r. w Kałęczewie w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych. Dziadek Niesiołowskiego, Bronisław Łabędzki, został w 1905 r. zesłany na Syberię za organizowanie strajku szkolnego. Ojciec Janusz był żołnierzem Armii Krajowej, brał udział w wojnie z bolszewikami w 1920 r. i w kampanii wrześniowej w 1939 r. Wuj Tadeusz Łabędzki był jednym z przedwojennych przywódców Młodzieży Wszechpolskiej. Został zamordowany przez UB w czasie przesłuchania w 1946 r.

Kariera naukowa

Stefan Niesiołowski ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. W 1979 r. uzyskał stopień doktora entomologii, od 1990 r. jest doktorem habilitowanym, a od 1995 r. — profesorem zwyczajnym. Nauczyciel akademicki w Katedrze Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ.

Działalność w PRL-u

Od 1964 do 1970 r. działał w konspiracyjnej organizacji Ruch kwestionującej legalność PRL-u. W 1970 r. był pomysłodawcą akcji podpalenia muzeum i wysadzenia pomnika Lenina w Poroninie. 20 czerwca tego samego roku w wyniku dekonspiracji został aresztowany przez SB. 23 października 1971 r. skazano go na siedem lat więzienia za czynienie przygotowań do obalenia ustroju socjalistycznego przemocą oraz próbę podpalenia. W 1974 r. został zwolniony na mocy amnestii.

Po wyjściu z więzienia angażował się w działalność Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO). Współpracował też z Komitetem Obrony Robotników (KOR). Od 1980 r. należał do NSZZ „Solidarność". Był m.in. przewodniczącym komisji zakładowej „Solidarności" na Uniwersytecie Łódzkim. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. został zatrzymany, następnie osadzony, wraz z Tadeuszem Mazowieckim, Bronisławem Geremkiem, Jackiem Bocheńskim, Wiktorem Woroszylskim, Stefanem Amsterdamskim, w ośrodku dla internowanych w Jaworzu.

Działalność po 1989 r.

W 1989 r. był jednym z założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego; od początku zasiadał we władzach naczelnych partii. Z partii wystąpił w 2001 r., by następnie, wraz ze Zbigniewem Romaszewskim i Janem Rulewskim, współtworzyć ugrupowanie Suwerenność — Praca — Sprawiedliwość.

W latach 1989-1991 był posłem w Sejmie Kontraktowym, a w latach 1991-1993 — w Sejmie I kadencji. W 1997 r. z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność zdobył mandat do Sejmu III kadencji.

Na początku lat 90. przewodniczył klubowi parlamentarnemu ZChN. W III kadencji był sekretarzem klubu parlamentarnego AWS.

W 2005 r. został senatorem z ramienia Platformy Obywatelskiej. Klub PO zgłaszał jego kandydaturę na wicemarszałka Senatu, została ona jednak odrzucona głosami senatorów PiS-u.

Jeszcze w 2001 r. o swoim przyszłym ugrupowaniu mówił: — Ugrupowanie nowe, programowo nieokreślone, udające, że nie jest partią polityczną i celowo unikające zabierania głosu we wszystkich ważnych kwestiach społecznych, ekonomicznych i politycznych — lecz za to dające popisy hipokryzji i cynizmu, dość skutecznie żerujące na znanych fobiach, ignorancji i naiwnej wierze ludzi zniechęconych do polityki. (…) PO najprawdopodobniej skończy tak jak wszystkie ruchy, które spaja jedynie cynizm, hipokryzja i konformizm (źródło: „Gazeta Wyborcza, 20 lipca 2001).

W wyborach parlamentarnych w 2007 r. po raz czwarty został posłem. W okręgu lubuskim zagłosowało na niego 69 385 wyborców (9. wynik na liście gigantów PO, 15. wśród wszystkich posłów VI kadencji).

6 listopada 2007 r. po burzliwych dyskusjach wybrano go wicemarszałkiem Sejmu. Za głosowało 292 posłów, przeciw było 158.

Działalność niepolityczna

Jest członkiem wielu organizacji, m.in. Klubu Inteligencji Katolickiej w Łodzi, Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej, Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Publikacje książkowe:

• „Wysoki brzeg"
• „Niemieccy przeciwnicy Hitlera"
• „Ruch przeciw totalitaryzmowi"
• „Spojrzenie na Amerykę"

Został odznaczony przez rząd londyński Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W 2007 r. otrzymał Lustro Szkła Kontaktowego w plebiscycie programu Szkło Kontaktowe emitowanego w TVN24.

Prywatnie

Żonaty z Anną Królikowską-Niesiołowską. Ma jedną córkę.

Kontrowersje

Stefan Niesiołowski słynie z ciętych i kontrowersyjnych wypowiedzi. Oto niektóre z nich:

„Pan Bóg tak stworzył kurczaki, że są inteligentniejsze od kaczek. Podobno kaczki są dość tępe” (źródło: Radio Zet, 16 kwietnia 2007).

„Podobieństwo Kaczyńskiego do Gomułki jest uderzające: niechęć do inteligencji, wiara w przemoc, szkodliwe pomysły na zawłaszczanie państwa i przeświadczenie o spisku, które zagraża ich władzy” (źródło: PAP 2006, Wikicytaty) — za porównanie premiera do Gomułki wytoczono mu proces.

„Ryszard Kalisz to pornominister, który doskonale pasuje do pornoprezydenta. Mamy sojusz dwóch pornograficznych grubasów" (źródło: PAP 2000, Wikicytaty) — o zawetowaniu przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego ustawy zakazującej rozpowszechniania pornografii.

„Ten pakt należy nazwać «paktem trzy razy P» — politycznego paranoika, przestępcy i przestraszonego” (źródło: Wikicytaty) — o pakcie stabilizacyjnym podpisanym przez PiS, LPR i Samoobronę.

„Rząd trzech k: kłamstwo, kołtuństwo i kolesiostwo” (źródło: Wikicytaty) — o rządzie Jarosława Kaczyńskiego.

„Wydawałoby się, że z Lechem Kaczyńskim niewiele mnie łączy, ale to nieścisłość. W latach 70. zajmowaliśmy się Leninem, tyle że ja wysadzałem w powietrze jego pomniki, a on cytował jego dzieła w swojej pracy doktorskiej” (źródło: Wikicytaty).

„No, jeżeli stoi za nią ten wybitny mózg, to co innego. To kaliber porównywalny z bombą atomową. Jeśli atakiem na Ćwiąkalskiego pokieruje ten tytan intelektu, woli, czynu i charakteru, to rzeczywiście zaczynam się bać. Nocami będę spocony pod kołdrą przekręcać się z boku na bok, licząc barany i nie mogąc zasnąć ze strachu” (źródło: Wikicytaty) — o Przemysławie Gosiewskim i planowanym przez PiS złożeniu wotum nieufności dla Ćwiąkalskiego.

W grudniu 2007 r. na swoim blogu Niesiołowski pisał:

„Rok, który właśnie minął uważam za jeden z ważniejszych w historii odzyskanej niepodległości i odbudowanej demokracji po 1989 roku. Jest to też rok odzyskanej nadziei, najlepszy i najbardziej optymistyczny, porównywalny pod tym względem do roku 1989. Odsunięcia od władzy najgorszego rządu, najgorszego premiera i najgorszej koalicji (bo przecież przez prawie dwa lata rządziła Polską koalicja populistów, socjalnych demagogów, religijnych hipokrytów i niekompetentnych zakompleksionych fanatyków), rządu ustawicznego konfliktu, permanentnego kryzysu, kompromitacji naszego kraju zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak również na arenie międzynarodowej (zapis z dnia 29 grudnia 2007 r.).

Przydatne linki:
Strona sejmowa posła VI kadencji
Blog Stefana Niesiołowskiego
Strona PO

M.S.