Piątek, 19 IX 2014 r.
Nr 141/2014 (1758)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


6 grudnia 2006 r.

Świadczenia pośmiertne

Wypłacany przez ZUS lub KRUS zasiłek pogrzebowy pozwala pokryć koszty pogrzebu bliskiej osoby. Przysługuje on temu, kto poniósł koszty związane z pochówkiem. Rodzina zmarłego zatrudnionego na podstawie umowy o pracę ma dodatkowo prawo do odprawy pośmiertnej, którą wypłaca pracodawca.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Zasiłek pogrzebowy

W większości przypadków zasiłek otrzymuje członek najbliższej rodziny, ale przysługuje on także na przykład domowi opieki społecznej lub pracodawcy, jeżeli to oni zorganizowali pogrzeb. Generalną zasadą jest, że tylko członkowie najbliższej rodziny mają prawo do zasiłku w maksymalnej wysokości. Pozostałe osoby lub instytucje otrzymają jedynie zwrot poniesionych i udokumentowanych kosztów.

 

Zasiłek pogrzebowy przysługuje w razie śmierci:

• osoby ubezpieczonej (podlegającej ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu),

• emeryta i rencisty, którzy w momencie śmierci pobierali z ZUS lub KRUS świadczenie,

• osoby pobierającej zasiłek lub świadczenie przedemerytalne,

• potencjalnego emeryta lub rencisty — osoby, która w dniu śmierci nie miała wprawdzie ustalonego prawa do emerytury lub renty, lecz spełniała warunki do ich uzyskania i pobierania,

• zmarłego członka rodziny osoby ubezpieczonej lub emeryta i rencisty. Za członków rodziny uważa się dzieci własne, drugiego małżonka i przysposobione oraz przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności — wnuki, rodzeństwo i inne dzieci (w tym również w ramach rodziny zastępczej), a także małżonka i rodziców,

• członka rodziny osoby pobierającej zasiłek lub świadczenie przedemerytalne, który spełnia warunki do uzyskania renty rodzinnej.

Jest także możliwe otrzymanie zasiłku z tytułu śmierci osoby nieubezpieczonej, gdy śmierć nastąpiła w czasie pobierania przez nią zasiłków chorobowego lub macierzyńskiego albo świadczenia rehabilitacyjnego.

 

Kwota zasiłku jest ustalana przez zakład ubezpieczeń na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału. Zasiłek jest wypłacany w wysokości, która obowiązywała w dniu śmierci osoby, za którą zostały poniesione koszty pogrzebu. Zasiłek pogrzebowy od 1 grudnia 2006 roku wynosi 4929,32 zł.

 

W sytuacji, gdy organizacją pogrzebu zajmowało się kilka osób lub instytucji, kwota zasiłku jest dzielona proporcjonalnie do poniesionych przez nie kosztów. Jeżeli pogrzeb organizowany był na koszt państwa, ale członek rodziny poniósł część kosztów, zasiłek zostanie mu wypłacony w pełnej wysokości.

 

Prawo do zasiłku wygasa, gdy osoba uprawniona do jego odbioru nie złoży wniosku w ciągu roku od daty zgonu.

Aby otrzymać zasiłek, należy założyć we właściwym oddziale ZUS lub KRUS:

• wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego (druk ZUS Z-12; KRUS SR-26),

• skrócony odpis aktu zgonu,

• dokumenty potwierdzające pokrewieństwo lub powinowactwo (skrócone odpisy aktów stanu cywilnego lub dowody osobiste),

• oryginały rachunków poniesionych kosztów pogrzebu, a jeżeli oryginały zostały złożone w banku — kopie rachunków potwierdzone przez bank.

Jeżeli pogrzeb organizowany był na koszt państwa, organizacji politycznej lub społecznej, wymagane jest zaświadczenie właściwego organu administracji państwowej lub organizacji stwierdzające pokrycie kosztów pogrzebu oraz rachunki kosztów poniesionych przez osobę występującą z wnioskiem o zasiłek pogrzebowy.

 

Akt zgonu wydaje urząd stanu cywilnego na podstawie na podstawie dowodu osobistego zmarłego, dowodu osobistego członka rodziny i karty zgonu, wystawionej przez lekarza stwierdzającego śmierć.

 

W Unii Europejskiej zasiłek pogrzebowy wypłacany jest tylko przez jedno państwo — to, w którym zmarły był ubezpieczony. Gdy wnioskodawca mieszka w innym państwie członkowskim UE i ubiega się o polski zasiłek pogrzebowy, składa wniosek w ZUS lub KRUS na formularzu unijnym E-124. W przypadku występowania do instytucji zagranicznych można skorzystać z pośrednictwa ZUS, który skontaktuje się w sprawie zasiłku ze swoim odpowiednikiem za granicą.

 

Większość zakładów pogrzebowych oferuje załatwienie wszystkich formalności związanych z zasiłkiem. W takim wypadku do zakładu należy dostarczyć kartę zgonu, dowód osobisty osoby zmarłej, dokument poświadczający jej ubezpieczenie (odcinek emerytury lub renty, ewentualnie decyzja o przyznaniu świadczenia, zaświadczenie pracodawcy) oraz dowód osobisty osoby uprawnionej od pobierania zasiłku.

 

W zakładzie pogrzebowym należy podpisać upoważnienie, firmy z reguły dysponują odpowiednimi drukami. Pracownik zakładu załatwi akt zgonu, złoży wniosek o zasiłek i odbierze go. Ewentualna różnica pomiędzy wysokością kosztów pogrzebu a zasiłkiem jest zwracana rodzinie zmarłego.

 

ZUS nie jest zobowiązany do wypłacenia zasiłku pogrzebowego w określonym terminie. Wypłata może się przeciągnąć do miesiąca, zazwyczaj jednak jest to kilka dni.

 

Odprawa pośmiertna

Rodzina zmarłego zatrudnionego na podstawie umowy o pracę ma prawo do odprawy pośmiertnej, wypłacanej przed pracodawcę. Przysługuje ona małżonkowi zmarłego oraz innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej, bez względu na staż pracy zmarłego, jeżeli śmierć pracownika w czasie trwania stosunku pracy, ewentualnie w czasie pobierania po jego rozwiązaniu zasiłku z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby (art. 93 § 1 Kodeksu pracy).

 

W razie zatrudnienia zmarłego u kilku pracodawców, odprawę powinien wypłacić każdy z nich. Pracodawca jest zwolniony z obowiązku wypłaty odprawy pośmiertnej tylko wtedy gdy zawarł umowę ubezpieczenia pracownika na życie, na skutek czego w razie jego śmierci osoby uprawnione otrzymają odszkodowanie nie niższe niż odprawa (art. 93 § 7 Kodeksu pracy). Jeżeli odszkodowanie jest niższe od odprawy pośmiertnej, pracodawca jest obowiązany wypłacić rodzinie kwotę stanowiącą różnicę między tymi świadczeniami.

 

Na wysokość odprawy ma wpływ staż pracy zmarłego w danym zakładzie pracy. Jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 10 lat, rodzinie należy się odprawa w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. W przypadku zatrudnienia dłuższego niż 10 lat — w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia i sześciomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 15 lat.

 

Jeżeli do odprawy uprawnionych jest więcej osób, pracodawca ma obowiązek wypłacić ją w pełnej wysokości, dzieląc odprawę na równe części pomiędzy wszystkich uprawnionych członków rodziny. W przypadku, gdy po zmarłym pracowniku pozostała tylko jedna osoba uprawniona, pracodawca wypłaca połowę wyliczonej odprawy.

 

Akty prawne:

1. Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998, Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.)

2. Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.)

3. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998, Nr 21, poz. 94, z późn. zm.).

 

Anna Proksa




Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach