Komisja przedstawiła najważniejsze propozycje, które wejdą w skład wniosków ustawodawczych, jakie zostaną zgłoszone w przyszłym roku. Priorytetem jest wprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich skutecznych mechanizmów zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Wspólne i skuteczne narzędzia i kompetencje mają umożliwić jak najwcześniejsze zajęcie się kryzysem bankowym i niedopuszczenie do powstania kosztów dla podatnika.

Zaproponowany zestaw narzędzi obejmie m.in. środki przygotowawcze i zapobiegawcze takie jak obowiązek opracowania planów sanacji (tzn. planów postępowania w sytuacji poważnych trudności) i planów naprawczych, pozwalających odpowiednio przygotować się na sytuacje problemów finansowych lub niewypłacalności (plany takie nazywa się „testamentem”).

Komisja che przyznać władzom publicznym uprawnienia do podjęcia działań na wczesnym etapie w celu naprawienia problemów, zanim staną się poważne. Organy nadzorcze zyskałyby prawo nakazania wymiany zarządu, wdrożenia planu sanacji lub pozbycia się aktywów bądź działalności stanowiących nadmierne zagrożenie dla stabilności finansowej danej instytucji.

Przewiduje się również wprowadzenie narzędzi naprawczych, takich jak uprawnienia do przejęcia upadającego banku lub upadającej firmy przez instytucję w dobrej kondycji albo do przeniesienia całości bądź części jej działalności do tymczasowego banku pomostowego, co umożliwiłoby władzom zapewnienie ciągłości istotnych usług i poprowadzenie upadłości w sposób kontrolowany.

Żaden podmiot nie będzie mógł się w przyszłości okazać „zbyt duży, by nie móc upaść”. Nadrzędnym celem będzie zapewnienie, aby banki mogły upadać bez narażania ogólnej stabilności finansowej. Oznacza to możliwość przeprowadzania postępowań naprawczych wobec banków w taki sposób, aby ograniczyć do minimum ryzyko efektu domina i zapewnić ciągłość istotnych usług finansowych, w tym ciągłość dostępu posiadaczy do swoich rachunków. Ramy mają być alternatywą dla kosztownych dla podatników operacji ratunkowych.

Komisja proponuje na bazie istniejących kolegiów organów nadzorczych (złożonych z krajowych organów nadzoru) utworzyć kolegia naprawcze (w których zasiadaliby przedstawiciele organów nadzoru i krajowych organów naprawczych) na potrzeby przygotowania się do sytuacji kryzysowych i zarządzania w takich sytuacjach. Komisja zaproponuje także, by nowe europejskie organy nadzoru, a zwłaszcza Europejski Organ Nadzoru Bankowego, w sytuacjach kryzysowych odgrywały rolę koordynacyjną i wspierającą.

Komisja uważa też, że należy utworzyć zasilane z opłat pobieranych od banków fundusze krajowe, aby zapewnić finansowanie kosztów środków naprawczych w przyszłości oraz zagwarantować istnienie rzeczywistej możliwości przeprowadzenia postępowania naprawczego wobec banku. Istnienie wspólnych mechanizmów finansowania, niesięgających do kieszeni podatnika, miałoby poprawić współpracę transgraniczną i ułatwić zaplanowanie z góry podziału kosztów postępowania naprawczego wobec transgranicznej instytucji finansowej.

T.Sz.