Wyrok stanowi odpowiedź Trybunału na pytanie prawne Sądu Okręgowego w Tarnowie dotyczące odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług pocztowych. TK orzekł, że art. 57 ust. 3 w związku z art. 59 ustawy z 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe jest zgodny z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 64 ust. 3 konstytucji.

Trybunał przyjął, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pocztowego nadawca przekazu pocztowego może domagać się odszkodowania w zakresie i na zasadach przewidzianych w ustawie, a więc w postępowaniu reklamacyjnym, a następnie również w postępowaniu sądowym. W związku z tym nietrafny był zarzut niezgodności kwestionowanych przepisów z art. 45 ust. 1 konstytucji – uznali sędziowie.

Ponadto Trybunał nie zgodził się z zarzutem naruszenia zasady równości (art. 32 ust. 1 konstytucji) oraz zasady ochrony własności i praw majątkowych (art. 64 ust. 2 konstytucji), wskazując, że przekaz pocztowy jest powszechną usługą pocztową wykonywaną wyłącznie przez operatora publicznego Pocztę Polską SA. Nie może być więc mowy o uprzywilejowaniu pozycji operatora publicznego względem innych operatorów w odniesieniu do wskazanej usługi.

Jednocześnie Trybunał stwierdził, że powołany art. 64 ust. 3 konstytucji ("własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności") określa ramy dopuszczalnych ograniczeń prawa własności. Wskazana podstawa kontroli odnosi się więc jedynie do prawa własności, pomija natomiast inne prawa majątkowe (np. prawa majątkowe wynikające z zawartych umów cywilnoprawnych), o których mowa w art. 64 ust. 1 i 2 konstytucji. Wobec tego art. 64 ust. 3 konstytucji jest nieadekwatnym wzorcem kontroli.

T.Sz.