W opinii PIU zaproponowany w projekcie zakres roszczeń związanych ze szkodami, obejmujący wszystkie rodzaje ubezpieczeń OC, jest zbyt szeroki. Izba przekonuje, że obecnie zakłady ubezpieczeń nie dysponują wystarczającymi danymi, które pozwoliłyby na prawidłową ocenę wpływu proponowanych zmian na rentowność produktów OC. Wprowadzenie nowych rozwiązań może więc w znacznym stopniu utrudnić ubezpieczycielom realizację ich ustawowego obowiązku ustalania taryf na poziomie gwarantującym rentowność produktów i bezpieczeństwo ubezpieczanych klientów.

Zdaniem Izby podmiotem, któremu przysługuje roszczenie zwrotne od sprawcy wypadku, nie powinien być Narodowy Fundusz Zdrowia, ale poszkodowany. NFZ jest bowiem z mocy prawa zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej. Ponadto za niezbędne uznano wprowadzenie ujednoliconego sytemu procedur medycznych oraz dokonanie ich wyceny w celu rzetelnego dochodzenia zwrotu kosztów leczenia przez podmioty zobowiązane do finansowania świadczeń zdrowotnych.

Ustawa powinna, zdaniem Izby, zawierać upoważnienie dla ministra zdrowia do wydania rozporządzenia określającego wycenę każdej procedury medycznej. Fundusz otrzymywałby zwrot poniesionych kosztów leczenia tylko według tej wyceny.

PIU wskazuje też, że zapisy projektu nie zawierają uregulowań dotyczących zwrotu kosztów leczenia ofiar wypadków powstałych za granicą, spowodowanych przez obywateli polskich. W efekcie może zachodzić nierówność obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej wobec prawa oraz nierówne traktowanie przedsiębiorców na rynku. Projekt nie reguluje również kwestii zwrotu kosztów leczenia obcokrajowców poszkodowanych w Polsce w wypadkach drogowych, których leczenie przeprowadzono lub kontynuowano za granicą.

T.Sz., PIU