ETS wydał wyrok po rozpatrzeniu skargi wniesionej przez Komisję Europejską. KE zwracała uwagę, że celem dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej jest harmonizacja podatku VAT. Ponieważ obniżona stawka podatku VAT stanowi wyjątek od zasady, należy ograniczyć jej stosowanie do konkretnych i szczególnych sytuacji wyraźnie wymienionych we wspomnianej dyrektywie.

Komisja podkreśliła, że art. 98 ust. 2 dyrektywy 2006/112 jednoznacznie stanowi, że obniżone stawki mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III do dyrektywy, oraz że nie wymienia ona ani „odzieży i dodatków odzieżowych dla niemowląt”, ani „obuwia dziecięcego”.

Co prawda opodatkowanie według obniżonej stawki może być dopuszczone na podstawie art. 115 dyrektywy 2006/112, Komisja stwierdziła jednak, że ów przepis ma zastosowanie wyłącznie do państw członkowskich, które należały do Wspólnoty w chwili przyjęcia dyrektywy 92/77 (1 stycznia 1991 r.). Polska nie spełniła jednak warunków jego stosowania.

Zdaniem polskiego rządu uznanie, że „nowe” państwa członkowskie nie mogą stosować art. 115 dyrektywy 2006/112, doprowadziłoby do uprzywilejowania „starych” państw członkowskich. Znaczne różnice w wysokości opodatkowania – 10 proc. w opodatkowaniu podatkiem VAT – powodują z kolei różnice w cenie tych samych towarów w poszczególnych państwach członkowskich, co oznacza zakłócenie konkurencji wewnątrzwspólnotowej.

Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, że 1 stycznia 1991 r. Polska nie stosowała podatku VAT w rozumieniu dyrektywy 2006/112 ani systemu opodatkowania wykazującego zasadnicze cechy podatku VAT, dlatego nie zostały spełnione przesłanki stosowania art. 115 dyrektywy 2006/112. Z tego natomiast wynika, że Polska powinna była stosować standardową stawkę podatku VAT do wyrobów, których dotyczy spór z Komisją Europejską.

T.Sz.