„Praca za pośrednictwem agencji miała służyć uelastycznieniu rynku pracy i stworzeniu możliwości zarobkowania grupie pracowników, którzy z różnych względów nie mogą pracować w pełnym wymiarze godzin. Tymczasem forma ta szeroko się upowszechniła, a pracownicy agencyjni są wykorzystywani do pogorszenia ogólnych warunków zatrudnienia i zmniejszenia uprawnień pracowników zatrudnionych bezpośrednio (z pominięciem agencji)" — napisano w liście.

List do premiera Wielkiej Brytanii Gordona Browna podpisali przedstawiciele największych brytyjskich związków zawodowych, na czele z Unite i GMB, wraz z ponad 50 laburzystowskimi posłami do Izby Gmin. Nalegają na uregulowanie statusu pracowników agencyjnych w drodze dyrektywy unijnej lub krajowego ustawodawstwa po to, by zapewnić równe traktowanie pracowników wykonujących tę samą pracę, zapobiec rozwarstwieniu siły roboczej i przeciwdziałać konfliktom w miejscu pracy.

Laburzystowscy posłowie wnieśli pod obrady Izby Gmin własny projekt ustawy w tej sprawie. W piątek będzie obradował nad nim brytyjski parlament. Rząd nie popiera go, przeciw jest też opozycyjna Partia Konserwatywna, co wskazuje, że nie ma on szans na to, by stać się obowiązującym prawem. Wielka Brytania i niektóre inne państwa UE blokują przyjęcie dyrektywy w sprawie tzw. pracowników unijnych na szczeblu europejskim.

Na Wyspach Brytyjskich liczbę pracowników agencyjnych — działających głównie w sektorach gastronomii, budownictwa i ochrony — ocenia się na ok. 1 mln osób. Wielu z nich to imigranci. Większość jest opłacana według stawek godzinowych, nie ma praw do urlopu ani wynagrodzenia za czas choroby, nie ma też pewności zatrudnienia. Wśród pracowników agencyjnych jest pokaźna grupa Polaków.

T. Sz., PAP