29 stycznia 2007 r.
Zajmowanie lokalu mieszkalnego może przybierać różne formy. W miastach najczęściej występują spółdzielnie mieszkaniowe. Budują one nowe mieszkania, przyjmują w swoje szeregi nowych członków, przyznając im spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Spółdzielnia zarządza też nieruchomością, w której mieszkają lokatorzy i dopóki lokal stanowi przedmiot spółdzielczego prawa do lokalu, zarząd ten jest odpłatny i przymusowy. Sytuacja zmienia się, gdy mieszkańcy przestają być członkami spółdzielni. Ma to miejsce wtedy, gdy występują oni z żądaniem przeniesienia własności lub na innej podstawie przysługuje im odrębna własność lokalu. Choć na pierwszy rzut oka nie widać dużych różnic, to pod względem prawnym powstaje zupełnie nowa rzeczywistość — zarząd nieruchomością przechodzi w ręce zamieszkujących ją właścicieli wyodrębnionych lokali.
Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.
R E K L A M A
Zgodnie z art. 6 Ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota ta, jako jednostka organizacyjna, może zaciągać zobowiązania, a także nabywać różne prawa, może pozywać i być pozywana. Wspólnota ma również swoją podmiotowość na gruncie przepisów prawa podatkowego. Za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej wspólnota odpowiada bez ograniczeń, a każdy właściciel lokalu w części odpowiadającej jego udziałowi w nieruchomości wspólnej.
Nieruchomość wspólna to ta część budynku, która służy wszystkim lokatorom. Stanowi ją klatka schodowa, a także występująca w wielu budynkach (najczęściej na parterze) część komercyjna. Nieruchomość wspólna to także grunt — działka, na której stoi budynek.
O tym, jakie warunki musi spełnić lokal, by można go było wyodrębnić oraz jakie prawa i obowiązki przysługują właścicielom odrębnych lokali w stosunku do nieruchomości wspólnej i jaki jest ich udział w tej wspólnotowej części, piszemy w artykule: Odrębna własność lokalu i nieruchomość wspólna.
Zarządzanie nieruchomością wspólną
Ze względu na to, że właściciele lokali uczestniczą odpowiednio w nieruchomości wspólnej, nieruchomością tą należy jakoś zarządzać.
Jeżeli w budynku jest więcej niż 7 lokali, wspólnota ma obowiązek ustanowić jedno- lub kilkuosobowy zarząd, który będzie prowadził politykę wspólnoty.
Jeśli liczba lokali nie przekracza 7, ustanowienie zarządu, jako odrębnego organu, nie jest obligatoryjne. W przypadku gdy wspólnota nie powoła zarządu, sama dokonuje czynności związanych z utrzymaniem nieruchomości, a do zarządu nieruchomością wspólną mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności.
Sposób zarządu nieruchomością wspólną właściciele lokali określają:
Właściciele lokali mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej.
Istotne jest to, że przyjęty przez wspólnotę mieszkaniową sposób zarządu nieruchomością wspólną nie jest wiążący jedynie dla ustalających. W razie sukcesywnego wyodrębniania lokali porządek ustalony przez dotychczasowych współwłaścicieli ma zastosowanie także do każdego kolejnego nabywcy lokalu.
Ewentualna zmiana ustalonego w tym trybie sposobu zarządu nieruchomością wspólną może nastąpić tylko na podstawie uchwały właścicieli lokali zaprotokołowanej przez notariusza. Uchwała taka stanowi wówczas podstawę wpisu do księgi wieczystej.
Obowiązki zarządu
Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. W tej materii jest obowiązany:
Okresem rozliczeniowym wspólnoty mieszkaniowej jest rok kalendarzowy.
W myśl art. 32a ww. ustawy, jeżeli grunt wchodzący w skład nieruchomości wspólnej nie spełnia wymogów przewidzianych dla działki budowlanej, uniemożliwiając prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń z nimi związanych, zarząd lub zarządca jest obowiązany przedstawić właścicielom lokali projekty uchwał w sprawie:
Prawa zarządu
Zarząd wspólnoty samodzielnie może podejmować decyzje w sprawach zwykłych, bieżących, związanych z utrzymaniem nieruchomości. Właściciele w zasadzie nie mogą sprzeciwić się czynnościom zwykłego zarządu. Mogą natomiast:
Koszty zarządzania nieruchomością wspólną
Każdy właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, ale jest też obowiązany uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca.
Jeżeli właściciel lokalu pełni obowiązki członka zarządu, to może żądać od wspólnoty wynagrodzenia odpowiadającego uzasadnionemu nakładowi pracy.
Kontrola zarządu
Każdemu właścicielowi lokalu przysługuje prawo bezpośredniej kontroli działalności zarządu. Ponadto, na corocznym zebraniu ogółu właścicieli, zarząd składa sprawozdanie z prowadzonej działalności. Wspólnota, w drodze uchwały, udziela mu absolutorium.
Uchwały podejmowane przez wspólnotę mieszkaniową
Wspólnota podejmuje decyzje w formie uchwały. Uchwały takie zapadają na zebraniu właścicieli bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd.
Uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów. Właściciele mogą jednak postanowić w umowie ustanawiającej odrębną własność lokalu albo w uchwale, w której większość głosów odpowiada większości udziałów, że w określonej sprawie każdemu właścicielowi będzie przypadał jeden głos bez względu na wielkość udziału.
Jeżeli uchwała została podjęta na zebraniu właścicieli, członkom wspólnoty nie doręcza się jej postanowień. W przypadku gdy do podjęcia uchwały doszło w wyniku indywidualnego zbierania głosów przez zarząd, każdy właściciel lokalu powinien zostać powiadomiony na piśmie.
Członkowie wspólnoty wyrażają swoje stanowisko w uchwale w sprawach o większej wadze, do realizacji których potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie danej czynności bądź udzielająca zarządowi pełnomocnictwa.
Do czynności takich należą:
(art. 22 ww. ustawy)
Uchwała może być zaskarżona do sądu przez członka wspólnoty lub przez zarząd, jeżeli:
Zgodnie z art. 25 ww. ustawy powództwo przeciwko wspólnocie mieszkaniowej może być wniesione do sądu w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów.
Zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że inaczej zadecyduje sąd.
Zebranie właścicieli
Zebranie właścicieli jest organem, który podejmuje decyzje kluczowe dla wspólnoty, wymagające dyskusji i przedstawienia różnych stanowisk. W kwestii zebrań obowiązują pewne reguły, z którymi szczegółowo zapoznamy się w artykule: Wspólnota mieszkaniowa przed rocznym zebraniem.
Podstawa prawna
Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388, z późn. zm.).
Magdalena Stec
Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach