Urodził się 18 sierpnia 1970 r. w Krakowie. Dzieciństwo i okres szkolny spędził w Krynicy-Zdroju. Jego ojciec Jerzy był dyrektorem krynickiego sanatorium, należał do PZPR, a od 1980 r. do NSZZ „Solidarność”. W 1994 r. ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po studiach odbył aplikację prokuratorską w Prokuraturze Okręgowej w Katowicach. W 1997 r. zdał egzamin prokuratorski, ale nigdy nie pracował jako prokurator lub asesor prokuratury.

W 1997 r. opracował ekspertyzę prawną zleconą przez klub parlamentarny Akcji Wyborczej Solidarność w sprawie rozstrzygnięcia prokuratora wojskowego dotyczącej umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko płk. Ryszardowi Kuklińskiemu, skazanemu w PRL-u na karę śmierci.

W latach 1998-2000 pracował w organach ścigania, w tym w Generalnym Inspektoracie Celnym w Krakowie. Następnie był doradcą ministra spraw wewnętrznych i administracji Marka Biernackiego.

Publikował w „Prokuraturze i Prawie" oraz w „Rzeczpospolitej" artykuły z zakresu prawa karnego i polityki karnej.

W 1999 r. wraz z Witoldem Gadowskim założył w Krakowie Stowarzyszenie „Katon" oraz utworzył Centrum Pomocy Ofiarom Przestępstw i Patologii Społecznych. Centrum udziela bezpłatnej pomocy prawnej i psychologicznej pokrzywdzonym i potrzebującym. Dotychczas skorzystało z niej kilka tysięcy osób. Organizacje te doprowadziły także do wycofania ze sprzedaży miesięcznika „Zły" wydawanego przez Małgorzatę Daniszewską, żonę redaktora naczelnego „NIE" Jerzego Urbana.

W 2000 r. ówczesny minister sprawiedliwości Lech Kaczyński powołał Zbigniewa Ziobrę na stanowisko wiceministra sprawiedliwości. Nowy wiceszef resortu przygotował wówczas projekt nowelizacji Kodeksu karnego. Był autorem zmian zmierzających m.in. do ułatwienia walki z przestępczością kryminalną i niszczącą gospodarkę korupcją.

Od 2001 r. związany jest z Prawem i Sprawiedliwością. Z list tej partii wystartował w wyborach do Sejmu IV kadencji i uzyskał mandat poselski. W parlamencie zasiadał w Komisjach: Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Ustawodawczej. Podejmował wiele inicjatyw związanych z bezpieczeństwem i zmianami w prawie karnym. Przyczynił się do zaostrzenia kar za przestępstwa pedofilskie oraz do wprowadzenia przepisów pozwalających skutecznie walczyć z korupcją. Był też jednym z inicjatorów prac nad ustawą antykorporacyjną mającą umożliwić absolwentom prawa szeroki dostęp do zawodu.

Od marca do lipca 2001 r. pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Był jednym z najbliższych współpracowników Lecha Kaczyńskiego — odszedł z pracy w ministerstwie po jego dymisji.

W 2002 r. kandydował na stanowisko prezydenta Krakowa, bez powodzenia.

Sławę przyniosły mu występy przed kamerami w związku z tzw. aferą Rywina. W 2003 r. Ziobro zasiadł w komisji śledczej zajmującej się nieprawidłowościami związanymi z pracami nad nowelizacją ustawy o radiofonii i telewizji. Praca komisji przyciągnęła przed telewizory miliony Polaków, odsłaniając wiele, ukrytych dotąd przed opinią publiczną, mechanizmów korupcyjnych: niejasnych powiązań między światem biznesu i polityki.

Jednym z mocniejszych akcentów działań komisji było przesłuchanie Leszka Millera. Po serii pytań, w której ostatnie dotyczyły związków Millera ze sprawą zabójstwa byłego komendanta policji Marka Papały, były premier zwrócił się do posła PiS-u: „Pan jest zerem, panie Ziobro".

Zbigniew Ziobro jest również autorem raportu, który został przyjęty przez Sejm RP 24 września 2004 r. jako finał prac komisji śledczej. Według raportu za nieprawidłowości odpowiadała „grupa trzymająca władzę”, do której należeli m.in. Leszek Miller, Aleksandra Jakubowska, Robert Kwiatkowski, Włodzimierz Czarzasty i Lech Nikolski. Poseł PiS-u domagał się wznowienia śledztwa prokuratury w sprawie tej grupy, ale nie przyniosło to efektu. W 2008 r. prokurator umorzył sprawę wobec przedawnienia karalności.

Popularność Ziobry przełożyła się na wynik w wyborach parlamentarnych w 2005 r. Polityk otrzymał ponad 120 tysięcy głosów, plasując się tuż za Jarosławem Kaczyńskim i Hanną Gronkiewicz-Waltz.

W trakcie wyborów prezydenckich został szefem sztabu wyborczego Lecha Kaczyńskiego.

31 października 2005 r. został powołany na stanowisko ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. Ten sam urząd sprawował w gabinecie Jarosława Kaczyńskiego. Zasiadał też w Krajowej Radzie Sądownictwa.

W 2006 r. zdobył tytuł Człowieka Roku tygodnika „Wprost".

14 lutego 2007 r. na konferencji prasowej minister Ziobro, przedstawiając okoliczności aresztowania szefa Kliniki Kardiochirurgii Centralnego Szpitala Klinicznego Stołecznego Zarządu Zdrowia MSWiA Mirosława G., zarzucił lekarzowi zabójstwo. 7 maja 2007 r. sąd orzekł, że Mirosław G. może wyjść na wolność za kaucją w wysokości 350 tysięcy zł. Sąd stwierdził, że nie jest prawdopodobne, aby dr G. kogokolwiek zabił, i zgodził się na zwolnienie lekarza za poręczeniem majątkowym.

W sierpniu 2007 r. były szef MSWiA Janusz Kaczmarek, odwołany w związku z tzw. aferą gruntową, oskarżył Ziobrę o inwigilowanie dziennikarzy i polityków, ręczne sterowanie prokuraturą i szukanie haków na politycznych wrogów. Wkrótce były wicepremier Andrzej Lepper ujawnił, że to minister sprawiedliwości był źródłem przecieku ws. akcji CBA w resorcie rolnictwa. Jak twierdzi Ziobro, rewelacje Kaczmarka i Leppera to pomówienia.

28 sierpnia 2007 r. posłowie SLD złożyli w Sejmie wniosek o postawienie Ziobry przed Trybunałem Stanu. Wniosek nie został jednak rozpatrzony.

7 września 2007 r. prezydent Lech Kaczyński, na wniosek premiera, odwołał Zbigniewa Ziobrę z urzędu ministra sprawiedliwości (chodziło o niedopuszczenie do debaty i głosowania nad wnioskiem PO w sprawie wotum nieufności wobec kilkunastu ministrów) i jednocześnie powołał go na sekretarza stanu w ministerstwie. Cztery dni później Ziobro ponownie objął urząd szefa resortu sprawiedliwości, który ostatecznie utracił po dymisji rządu Jarosława Kaczyńskiego 5 listopada 2007 r.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 r. ponownie zdobył mandat poselski. W okręgu krakowskim zagłosowało na niego 164 681 wyborców (najwięcej w okręgu, 2. wynik na liście gigantów PiS-u,
4.  w rankingu wszystkich posłów VI kadencji).

W Sejmie zasiada w Komisji do spraw Kontroli Państwowej.

12 stycznia 2008 r. został powołany na funkcję wiceprezesa Prawa i Sprawiedliwości.

Prywatnie

Wolne chwile stara się poświęcać rodzinie. Ceni sobie aktywny wypoczynek na łonie przyrody w towarzystwie narzeczonej i przyjaciół.


Przydatne linki:
Oficjalna strona Zbigniewa Ziobry
Strona sejmowa posła
Strona PiS-u

Magdalena Stec