Piątek, 25 V 2012 r.
Nr 75/2012 (1295)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


16 marca 2007 r.

Zezwolenie na osiedlenie się w Polsce

Zezwolenie na osiedlenie się może być udzielone cudzoziemcowi, który wykaże istnienie trwałych więzi rodzinnych lub ekonomicznych z Polską, ma zapewnione w Polsce mieszkanie, jest małżonkiem obywatela polskiego i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium RP co najmniej przez 2 lata, na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. O szczegółowych przesłankach, jakie muszą być spełnione, i procedurze, przez którą cudzoziemiec musi przejść, ubiegając się o zezwolenie na osiedlenie się w naszym kraju, piszemy w poniższym materiale.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

KTO MOŻE SIĘ UBIEGAĆ O ZEZWOLENIE?

Zezwolenia na osiedlenie się udziela się cudzoziemcowi, który:

  • jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się, urodzonym na terytorium RP,
  • pozostaje w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie w Polsce co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
  • bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium RP przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany lub przez okres 5 lat w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy,
  • jest dzieckiem obywatela polskiego i pozostaje pod jego władzą rodzicielską.


Pobyt na terytorium RP uważa się za nieprzerwany, gdy żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i nie przekroczyła łącznie 10 miesięcy, chyba że przerwa była spowodowana:

  • wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza granicami Polski, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium RP,
  • towarzyszeniem małżonkowi wykonującemu obowiązki zawodowe lub świadczącemu pracę w warunkach, o których mowa powyżej,
  • potrzebą uzyskania dokumentu podróży,
  • leczeniem cudzoziemca.



KTO WYDAJE DECYZJĘ W SPRAWIE ZEZWOLENIA?

Decyzję w sprawie zezwolenia na osiedlenie się wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego osiedlenia się cudzoziemca.

W przypadku cudzoziemców przebywających za granicą wniosek składa się za pośrednictwem konsula.


JAK WYGLĄDA PROCEDURA?


Miejsce załatwienia sprawy:

Sprawę załatwia się w urzędzie wojewódzkim właściwym ze względu na miejsce zamierzonego osiedlenia się cudzoziemca, a w przypadku osoby przebywającej poza granicami Polski – w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym lub urzędzie konsularnym.


Wymagane dokumenty:

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się obowiązany jest złożyć:

a) dokumenty potwierdzające wymagany nieprzerwany pobyt w Polsce (kserokopie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony),
b) odpisy aktów stanu cywilnego (akt urodzenia, akt małżeństwa),
c) tytuł prawny do zajmowania wskazanego lokalu mieszkalnego (akt własności, umowa użyczenia, umowa najmu, decyzja ze spółdzielni o przydziale lokalu itp.),

  • zaświadczenie potwierdzające wykonanie obowiązku meldunkowego,
  • dokumenty poświadczające posiadanie źródeł dochodów lub własnych środków materialnych zapewniających mieszkanie i utrzymanie,
  • dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie lub kwalifikacje,
  • dowód uiszczenia opłaty skarbowej,
  • ważny dokument paszportowy lub dokument podróży.


Wojewoda może zażądać od cudzoziemca dodatkowych dokumentów, tj.:

  • zaświadczenie o braku zobowiązań podatkowych wobec kraju pochodzenia,
  • zaświadczenia o niekaralności wydanego przez właściwy organ kraju pochodzenia,
  • wskazanych przez organ administracyjny dokumentów potwierdzających zatrudnienie lub prowadzenie działalności gospodarczej,
  • zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wywiązywaniu się ze zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.


Do wniosku należy też dołączyć:

a) w przypadku małoletniego będącego dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się, urodzonego w Polsce:

  • aktualny odpis aktu urodzenia,
  • kopię decyzji o udzieleniu zezwolenia na osiedlenie się lub karty pobytu rodzica;


b) w przypadku dziecka obywatela polskiego pozostającego pod jego władzą rodzicielską:

  • aktualny odpis aktu urodzenia,
  • kopię dowodu osobistego przedstawiciela ustawowego;


c) w przypadku zawarcia małżeństwa z obywatelem polskim:

  • aktualny odpis aktu małżeństwa,
  • kserokopię dowodu osobistego małżonka,


d) w przypadku posiadania wspólnych dzieci:

  • odpisy aktów urodzenia.


Dołączone do wniosku załączniki i dokumenty wystawione przez obce władze lub instytucje powinny być przetłumaczone na język polski przez tłumaczy przysięgłych. Zgodność z oryginałem tłumaczeń dokonanych za granicą potwierdzają urzędy konsularne albo ambasady RP.

Oryginały składanych dokumentów należy okazać do wglądu.


Obowiązujące opłaty:

  • opłata od zezwolenia na osiedlenie się wynosi 640 zł,
  • za wydanie pełnomocnictwa: 17 zł,
  • obowiązek zapłaty opłaty skarbowej powstaje z chwilą złożenia wniosku,
  • opłatę należy uiścić na konto lub w kasie urzędu.



Przebieg postępowania:

Zezwolenia udziela, w drodze decyzji, wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego osiedlenia się cudzoziemca.

Cudzoziemiec zobowiązany jest złożyć wniosek oraz komplet wymaganych dokumentów w czasie zgodnego
z prawem pobytu na terytorium RP
.

Bez rozpoznania pozostawia się wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się złożony przez cudzoziemca:

a) przebywającego na terytorium Polski na podstawie wizy, udzielonej w trybie szczególnym za zgodą Prezesa Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców (art. 33 ustawy o cudzoziemcach), a więc w przypadku gdy wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności przemawiające za odmową udzielenia wizy, lecz wydanie wizy następuje na skutek jednej z niżej wymienionych sytuacji:

  • przepisy prawa polskiego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej,
  • wjazd na terytorium RP jest niezbędny ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym bezpośrednio ratowaniu życia (gdy wykonanie tego zabiegu nie jest możliwe w innym państwie),
  • zachodzi wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca jego obecności na terytorium RP,
  • wymaga tego interes Polski,
  • zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że cudzoziemiec jest ofiarą handlu ludźmi;


b) zatrzymanego, umieszczonego w strzeżonym ośrodku, w areszcie w celu wydalenia, w stosunku do którego został zastosowany środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju lub pozbawionego wolności wskutek wykonania orzeczeń wydanych na podstawie ustaw (art. 110 ww. ustawy).


Czas oczekiwania na decyzję:

Wojewoda rozpatruje sprawę w terminie do 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.


Odmowa udzielenia zezwolenia:


Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli:

  • nie spełnia wymogów ustawowych kwalifikujących go do uzyskania zezwolenia,
  • jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Polski jest niepożądany,
  • wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa i ochrony porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej,
  • podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek ten został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów,
  • w postępowaniu o udzielenie zezwolenia cudzoziemiec złożył wniosek zawierający fałszywe informacje, zeznał nieprawdę lub podrobił dokument,
  • nie wywiązuje się ze zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.



Odwołanie:

Od negatywnej decyzji przysługuje cudzoziemcowi odwołanie. Można je wnieść do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za pośrednictwem właściwego wojewody w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Organ odwoławczy rozpatruje odwołanie w ciągu miesiąca od dnia otrzymania. Od decyzji ostatecznej cudzoziemcowi przysługuje prawo złożenia skargi do Naczelnego Sadu Administracyjnego.


Dodatkowe informacje:

Zezwolenia na osiedlenie się udziela się na czas nieoznaczony.

Zezwolenie to wygasa z mocy prawa z dniem uzyskania przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na osiedlenie się, wydaje się kartę stałego pobytu, która jest ważna przez 10 lat od daty jej wydania i po upływie tego okresu podlega wymianie.

Wojewoda może cofnąć cudzoziemcowi zezwolenie na osiedlenie się, jeśli:

  • wymagają tego względy bezpieczeństwa lub interes państwa,
  • w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się cudzoziemiec zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił dokumenty,
  • został skazany prawomocnym wyrokiem w Polsce za przestępstwo umyślne na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności,
  • opuścił na stałe terytorium RP.


Cudzoziemcowi przebywającemu w Polsce nakazuje się opuszczenie kraju w terminie określonym w decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się.


PODSTAWA PRAWNA


1) Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2003 r. Nr 128, poz. 1175 z późn. zm.),
2) Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1695),
3) Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2003 r. w sprawie wzoru formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się oraz fotografii dołączanych do wniosku (Dz. U. z 2003 r. Nr 147, poz. 1436),
4) Ustawa z dnia16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635).

Magdalena Stec



Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach