Zmiany dotyczą w pierwszej kolejności zakresu dziedziczenia rodzeństwa i rodziców. Przyjęto rozwiązanie, w myśl którego rodzice spadkodawcy wyprzedzają w kolejności dziedziczenia rodzeństwo i zstępnych rodzeństwa spadkodawcy. Punktem wyjścia do takiej konstrukcji przepisu jest znaczący udział rodziców w powstaniu majątku spadkowego. Im więc powinien przypaść spadek w razie śmierci ich dziecka z zastrzeżeniem, że nie zostawiło ono zstępnych (każdy kolejny potomek tej osoby) mogących dziedziczyć.

Zgodnie z projektowaną ustawą w sytuacji gdy jedno z rodziców nie dożyło otwarcia spadku, jego miejsce zajmuje jego rodzeństwo (bracia i siostry), którzy dziedziczą tę część spadku, która przypadałaby zmarłemu wcześniej rodzicowi w równych częściach. Przepisy projektowanej ustawy przewidują, że jeżeli któreś z rodzeństwa nie dożyje otwarcia spadku, wówczas jego miejsce w kolejności dziedziczenia zajmują jego dzieci. Dziedziczą one część spadku, która przypadłaby ich zmarłemu rodzicowi w równych częściach. Zasada ta rozciąga się także na dalszych zstępnych braci i sióstr spadkodawcy.

Nowością są przepisy dotyczące umieszczenia na liście spadkobierców ustawowych dziadków i ich zstępnych. Osoby te dziedziczą w dalszej kolejności w sytuacji, gdy brak jest małżonka, zstępnych spadkodawcy, jego rodzeństwa i ich zstępnych. Udziały dziadków są jednakowe. W praktyce więc wśród spadkobierców ustawowych danej osoby może znaleźć się rodzeństwo rodziców spadkodawcy — wujkowie, stryjkowie, ciocie itp. Na liście spadkobierców znaleźli się ponadto pasierbowie. Będą oni dziedziczyć wówczas, gdy żadne z rodziców pasierba oraz krewnych w chwili otwarcia spadku nie żyje.

T.Sz., CIR