Aktualne regulacje dotyczące urlopów stwarzają podstawy do nierównego traktowania pracowników, a niektóre z nich godzą w prawa pracodawcy — przekonuje Konfederacja. Według Lewiatana, nie należy różnicować długości urlopu wypoczynkowego ze względu na rodzaj ukończonej szkoły – pod uwagę powinno się brać jedynie okres zatrudnienia. Polska jest jednym z nielicznych krajów UE, w którym do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się okres studiów wyższych.

Pracodawcy postulują zniesienie rozwiązań – głównie tzw. urlopu na żądanie – które „godzą w zasadę dbałości o dobro i mienie pracodawcy”. Dotyczy to przede wszystkim średnich i małych przedsiębiorców, dla których nieoczekiwany i nieplanowany urlop pracownika – podobnie jak porzucenie przez pracownika pracy – wiąże się często z przestojem w działalności firmy, problemami z odpowiednim zorganizowaniem pracy, a w konsekwencji ze stratami finansowymi. 

— Przypomnijmy sobie sytuacje, kiedy pracownicy korzystali z prawa do urlopu na żądanie w sposób sprzeczny z jego celem (ostatnie strajki celników i lekarzy). Dlatego uważamy, że należy zlikwidować instytucję urlopu na żądanie — podkreślają pracodawcy. Proponują też powrót do rozwiązań, które wprowadzą sankcję za nieuzasadnione porzucenie przez pracownika stanowiska pracy, jeżeli skutkiem tego są straty zatrudniającej go firmy.

Lewiatan chce również rezygnacji ze ściśle oznaczonej daty wykorzystania zaległego urlopu – 31 marca następnego roku kalendarzowego. W to miejsce należałoby umożliwić stronom ustalanie, za obopólną zgodą, terminu wykorzystania zaległego urlopu — postuluje organizacja. Okres ten nie mógłby jednak być dłuższy niż 12 miesięcy od zakończenia roku, za który przysługuje urlop. W wielu przypadkach np. w związku z chorobą pracownika czy innymi nieprzewidzianymi okolicznościami, nie jest możliwe udzielenie pracownikowi urlopu w wymaganym obecnie terminie — uzasadnia Konfederacja.

T.Sz., PKPP Lewiatan