Wprowadzenie warunkowych podwyżek stawek VAT nastąpi, jeżeli wartość relacji kwoty państwowego długu publicznego do PKB w latach 2011, 2012 lub 2013 przekroczyłaby 55 proc. W każdym przypadku zmienione stawki obowiązywałyby w 4,5-letnim horyzoncie czasowym.

Jeśli relacja państwowego długu publicznego do PKB przekroczy 55 proc. w 2011 r., nastąpią podwyżki stawek VAT w kolejnych okresach. Od 1 lipca 2012 r. do 30 czerwca 2013 r. podstawowa stawka VAT wzrośnie do 24 proc., stawka obniżona - do 9 proc., tzw. stawka super obniżona - do 6 proc. Planuje się też dostosowanie stawki ryczałtu dla taksówkarzy i zryczałtowanego zwrotu podatku dla rolników, czyli ich podniesienie odpowiednio do 5 proc. i 7,5 proc.

W dalszej kolejności – na czas od 1 lipca 2013 r. do 31 grudnia 2014 r. - stawki VAT wzrosłyby odpowiednio do 25 proc., 10 proc., 7 proc. (ryczałty: 6 proc. i 8 proc.). Od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. nastąpiłby powrót do stawek w wysokości 24 proc., 9 proc., 6 proc. (ryczałty do 5 proc. i 7,5 proc.), natomiast od 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawki zostałyby obniżone do 23 proc., 8 proc., 5 proc. (ryczałty: 4 proc. i 7 proc.).

W przypadku gdy relacja państwowego długu publicznego do PKB w 2011 r. nie przekroczy 55 proc., lecz zwiększy się ponad ten poziom w 2012 r. albo dopiero w 2013 r., wtedy analogiczne podwyżki (prowadzące do osiągnięcia maksymalnego pułapu stawek w wysokości 25 proc. - stawka podstawowa, 10 proc. - stawka obniżona i 7 proc. - stawka super obniżona) nastąpią odpowiednio od 1 lipca 2013 r. albo od 1 lipca 2014 r. i każdorazowo przewidziano dla nich 4,5 – letni horyzont czasowy.

W przypadku przekroczenia relacji kwoty państwowego długu publicznego do PKB według stanu na 31 grudnia danego roku ponad 55 proc., przez trzy kolejne lata podatnicy PIT nie będą mogli korzystać z 50-proc. i 20-proc. kosztów uzyskania przychodu lub kosztów faktycznie poniesionych, z tzw. ulgi internetowej oraz ulgi prorodzinnej. Ponadto Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych otrzyma dotację celową z budżetu państwa w wysokości do 30 proc. środków zaplanowanych na dany rok, a administracja rządowa będzie musiała ograniczyć niektóre inwestycje (z wyjątkiem m.in. najpilniejszych inwestycji drogowych).

Projekt zakłada wprowadzenie wydatkowej reguły dyscyplinującej, czyli ograniczenia wzrostu wydatków budżetu państwa o charakterze uznaniowym do poziomu zgodnego z prognozowanym na dany rok budżetowy średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych powiększonym o 1 pkt proc. Wprowadzenie tej reguły ma wspierać proces ograniczania wydatków publicznych w relacji do PKB oraz obniżenie deficytu.

Zaproponowano, aby w treści każdego projektu ustawy przyjmowanej przez Radę Ministrów zostały określone maksymalne limity związanych z nią wydatków jednostek sektora finansów publicznych, wyrażone kwotowo, na okres 10 lat budżetowych wykonywania ustawy. Limity obowiązywałyby oddzielnie dla każdego roku, poczynając od pierwszego roku przewidywanego wejścia w życie ustawy, w podziale na budżet państwa, jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki organizacyjne oraz pozostałe jednostki sektora finansów publicznych.

Projekt zakłada również możliwość przyjmowania depozytów przez ministra finansów działającego w imieniu Skarbu Państwa. Celem tej operacji mogłoby być finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu oraz lepsze zarządzanie długiem Skarbu Państwa. Przyjęcie depozytu będzie miało charakter czynności cywilnoprawnej. Do lokowania wolnych środków w formie depozytu u ministra finansów zostaną zobowiązane agencje wykonawcze, Narodowy Fundusz Zdrowia oraz inne państwowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych.

MF proponuje także włączenie do sektora finansów publicznych Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Decyzja ta ma służyć zapewnieniu spójności i przejrzystości finansów publicznych – twierdzi resort.

Ponadto planuje się przywrócenie przepisu przewidującego zawieszanie emerytury bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu kontynuowania zatrudnienia (bez rozwiązania stosunku pracy) u pracodawcy, u którego pozostawał w stosunku pracy bezpośrednio przed nabyciem prawa do emerytury. W warunkach kryzysu gospodarczego, gwałtownie spada liczba miejsc pracy, co wymaga podjęcia działań zmierzających do odzyskania etatów, które obecnie są zajmowane przez emerytów – uzasadnia MF.

T.Sz.