Piątek, 20 I 2017 r.
Nr 11/2017 (2141)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


15 kwietnia 2010 r.

Zmniejszanie lub zawieszanie świadczeń wypadkowych

Osoby pobierające świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych mogą, podobnie jak inni renciści, podejmować dodatkową pracę. Osoby te powinny mieć jednak świadomość, że istnieją limity co do wysokości osiąganego przez nie przychodu.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

W odniesieniu do świadczeń wypadkowych, tak jak w pozostałych przypadkach, stosuje się uregulowania wynikające z przepisów ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.).

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem lub chorobą zawodową oraz renty rodzinnej wypadkowej podlega zawieszeniu, jeżeli rencista osiąga przychód przekraczający 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Przy zarobkach większych niż 70 proc. a mniejszych niż 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, świadczenie ulega zmniejszeniu.

Kwoty, stanowiące równowartość 70 i 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, zmieniają się co kwartał i są ogłaszane przez Prezesa GUS w „Monitorze Polskim”.

Od 1 marca 2010 r. kwoty graniczne wynoszą:

  • 70 proc. – 2270,60 zł,
  • 130 proc. – 4216,70 zł.


Zmniejszenie świadczenia jest równe kwocie, o jaką osiągany przychód przekracza 70 proc. przeciętnego wynagrodzenia, a przekroczenie 130 proc. tej kwoty powoduje zawieszenie prawa do renty wypadkowej na czas osiągania dochodów przekraczających kwotę graniczną.

Jeżeli do renty rodzinnej uprawnionych jest kilka osób i jedna z nich (lub kilka) osiąga przychód w wysokości między 70 a 130 proc. przeciętnego wynagrodzenia, następuje zmniejszenie renty o kwotę przekroczenia w części przysługującej osobie osiągającej dodatkowy przychód.

Osobie, która jest uprawniona do renty szkoleniowej i osiąga przychód – bez względu na jego wysokość – prawo do świadczenia nie przysługuje.

Przychodem, powodującym zawieszenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem lub chorobą zawodową oraz renty rodzinnej wypadkowej albo zmniejszenie wysokości tych świadczeń, jest przychód osiągany z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, w tym również wykonywanej za granicą. Za działalność podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego uważa się:

  • zatrudnienie, służbę lub inną pracę zarobkową,
  • prowadzenie pozarolniczej działalności,
  • zasiłek chorobowy, macierzyński i opiekuńczy,
  • wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy,
  • świadczenie rehabilitacyjne,
  • zasiłek wyrównawczy i dodatek wyrównawczy.



Zbieg prawa do świadczeń

Przy zbiegu uprawnień do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego z uprawnieniami do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego (zasiłku chorobowego, wyrównawczego, świadczenia rehabilitacyjnego) ubezpieczonemu przysługuje świadczenie z ubezpieczenia wypadkowego.

W razie zbiegu praw do kilku rent ubezpieczony otrzymuje rentę wyższą lub przez siebie wybraną. Gdy osoba ma równocześnie uprawnienia do emerytury i renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, może pobierać – w zależności od wyboru:

  • emeryturę powiększoną o połowę renty lub
  • rentę powiększoną o połowę emerytury,

jeśli nie osiąga przychodu.

Osobie tej przysługuje także jeden dodatek pielęgnacyjny z ubezpieczenia wypadkowego.

Emeryt-rencista wypadkowy, który uzyskuje dodatkowe przychody z pracy, bez względu na ich wysokość, od 2003 r. ma prawo tylko do jednego świadczenia: albo renty z tytułu niezdolności do pracy, albo emerytury. W przypadku osiągania przychodów, ubezpieczony traci, w okresie ich uzyskiwania, prawo do jednego ze świadczeń.

W chwili gdy przestaje osiągać przychody i poinformuje o tym fakcie organ rentowy, wypłata świadczeń w zbiegu zostaje wznowiona.

W tekście wykorzystano materiały ze strony ZUS.

Podstawa prawna

1) Ustawa z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 z późn. zm.);
2) Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.).

Magdalena Stec
(aktualizacja: 13 kwietnia 2010 r.)



Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach