Piątek, 25 V 2012 r.
Nr 75/2012 (1295)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


12 stycznia 2011 r.

Zmowa i kara

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył prawie 54 mln zł łącznej kary na producenta farb i lakierów Akzo Nobel oraz markety budowlane: Castorama, Leroy Merlin, Obi i Prakitker. Przedsiębiorcy przez kilka lat uzgadniali między sobą ceny produktów. Do wykrycia porozumienia przyczyniły się informacje przekazane przez jego dwóch uczestników. Rynek sprzedaży farb i lakierów jest jednym z sektorów, w których najczęściej dochodzi do zmów cenowych.
 

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Postępowanie w sprawie porozumienia producenta Akzo Nobel (dawniej Nobiles) z czterema marketami budowlanymi – Castoramą, Leroy Merlin, OBI i Praktikerem – zostało wszczęte w 2006 r. Wykazało ono, że przedsiębiorcy ustalali minimalne ceny odsprzedaży niektórych farb i lakierów (np. Sadolin Extra, Cztery Pory, Klasycznie Biała czy Impregnat Drewnoochronny). Porozumienie Akzo Nobel z Castoramą działało co najmniej od 2003, a z pozostałymi przedsiębiorcami – od 2004 i trwało do końca 2006 r. Kontakty utrzymywane były głównie drogą mailową pomiędzy pracownikami centrali spółek. Zebrana przez Urząd korespondencja elektroniczna świadczy nie tylko o istnieniu zmowy, ale również o świadomości naruszenia prawa przez jej uczestników.

Z informacji uzyskanych przez UOKiK wynika, że inicjatorem oraz koordynatorem porozumienia był Akzo Nobel. Spółka m.in. otrzymywała i przekazywała informacje o aktualnych cenach odsprzedaży stosowanych w poszczególnych sieciach. Stosowała również system zachęt, mający na celu utrzymanie swoich produktów w marketach – np. udzielała rabatów sklepom, które poniosły straty w wyniku spadku cen w innych sieciach handlowych i kierowała groźby w przypadku znacznego odchylenia od cen minimalnych. Pozostali uczestnicy zmowy traktowali Akzo Nobel jak swego rodzaju „strażnika porozumienia”, od którego żądali doprowadzenia do obniżenia cen sprzedaży u swoich konkurentów.

Dzięki istnieniu niedozwolonego porozumienia sieci handlowe mogły uzyskiwać satysfakcjonującą je marżę, unikając wojny cenowej pomiędzy sobą – tym bardziej że niektóre z nich stosują politykę handlową polegającą na zwracaniu klientom różnicy w cenie, w przypadku znalezienia tańszego produktu w innej sieci. Akzo Nobel zyskiwał natomiast pewność sprzedaży swoich towarów w sklepach pozostałych uczestników kartelu. Ponadto stosowanie odpowiednio wysokich cen przez markety dawało spółce gwarancje sprzedaży farb i lakierów w mniejszych sklepach. Efekty zmowy odczuli również konsumenci, którzy nie mieli możliwości zakupu produktów Nobiles oraz Akzo Nobel po cenach niższych niż ustalone przez uczestników porozumienia.

W trakcie postępowania dwaj przedsiębiorcy złożyli wniosek o odstąpienie od nałożenia kary. Pierwsza zrobiła to Castorama. Spółka przedstawiła nieznane wcześniej Urzędowi informacje dotyczące zmowy, które przyczyniły się do wydania decyzji. Dlatego prezes UOKiK zdecydowała o odstąpieniu od ukarania spółki. Drugim przedsiębiorcą, który złożył wniosek leniency, był Akzo Nobel. Informacje uzyskane od producenta farb również pozwoliły na rozbicie kartelu, dlatego kara nałożona na spółkę została obniżona o 50 proc. od pierwotnie ustalonej i wyniosła ostatecznie 10,3 mln zł. Na pozostałych uczestników zmowy prezes UOKiK nałożyła kary w wysokości: Leroy Merlin – 28,4 mln zł, Praktiker – 13 mln zł, Obi – 2,2 mln zł. Decyzja nie jest ostateczna. Przedsiębiorcom przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

T.Sz.
 



Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach